in the city of sylvia (2007, jose luis guerin)

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

happy me, happy birthday

32 แล้วครับ!!!

sriracha & kao-kiew (oct 09, 2009)

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาเป็นวันเกิดเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนชั้นอนุบาล เลยนัดเจอกันกะว่าจะมาฉลองวันเกิดด้วยกันซะหน่อย แล้วเราก็แฮปปี้เบิร์ทเดย์เพื่อนด้วยการให้เพื่อนสอนขับรถให้ (มันเรียกว่าฉลองวันเกิดเพื่อนยังไงเนี่ย - ฮา)

ซ้าย : นี่ไงครับหลักฐาน...มาหัดขับรถ, ขวา : คนนี้แหละ เจ้าของวันเกิด (และเจ้าของรถ)


ก็ไปขับรถกันแถวๆ เมืองใหม่ชลบุรี มันจะมีถนนโล่งๆ และรถไม่เยอะเท่าไหร่ เป็นที่ฝึกขับรถอย่างดี แถมวิวก็สวยอีกต่างหาก อยู่ติดกับป่าชายเลนเลย


จริงๆ ก็มาฝึกขับรถแถวนี้ได้ 2-3 ครั้งแล้วล่ะ ให้พ่อสอนให้ ก็ขับวนไปวนมาแถวๆ นี้แหละ แต่ยังไม่ได้ออกถนนใหญ่สักที แต่วันนี้ครึ้มอกครึ้มใจ อยากขับออกถนนใหญ่ เลยลัดเลาะจากเมืองใหม่ไปตามถนนสายอ่างศิลา เลียบทะเลไปบางแสน จากบางแสนก็ออกเส้นสุขุมวิท (ถนนใหญ่สมใจ) แล้วขับตรงไปบางพระ ซึ่งทุกอย่างก็ดูเหมือนจะดีน่ะนะ แต่พอไปถึงที่บางพระแล้วไปแวะจอดปั๊ม ปรากฏว่าขับไปครูดกับฟุตบาทหน้าปั๊ม ...เลยหยุดขับ แล้วให้เพื่อนขับต่อ (ฮ่าๆๆๆๆๆ)

สุดท้ายก็ไปถึงศรีราชากัน เพราะบ้านเพื่อนอยู่ที่นั่น ชื่อหมู่บ้าน Country Home น่าอยู่ดีเหมือนกัน ทางเข้าทางเดียวกับอัสสัมศรีราชา

ซ้าย : นี่แหละบ้านเพื่อน, ขวา : น้องหมูพีห์ที่ตอนนี้ได้มาเป็นสมบัติส่วนตัว


จากนั้นก็ไม่รู้จะทำอะไรกันต่อดี ตอนแรกกะว่าจะไปกินอาหารญี่ปุ่นหลังโรบินสันศรีราชากัน ซึ่งออกจากหมู่บ้านไปนิดเดียวก็ถึงแล้ว แต่คิดไปคิดมารู้สึกว่าวันพิเศษๆ แบบนี้น่าจะออกไปเที่ยวไหนสวยๆ กันดีกว่า อาหารญี่ปุ่นเอาไว้กินเมื่อไหร่ก็ได้ คิดได้ดังนั้นก็ตกลงกันว่าจะไปเที่ยวเขาเขียวกัน คือมันเป็นสถานที่ที่เราทั้งสองคนชอบกันอยู่แล้ว แล้วก็อยู่ไม่ไกลมากด้วย (แต่ปรากฏว่าขาไปดันไปผิดทางอีกต่างหาก...แป่ว)

มาเขาเขียวแล้วทำให้นึกถึงความสุขในวัยเด็กที่มาเที่ยวที่นี่บ่อยๆ กับครอบครัว จุดดีอย่างหนึ่งของที่นี่คือมันอยู่ท่ามกลางบรรยากาศความร่มรื่นของป่าไม้ มีวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม และสามารถขับรถเข้ามาได้ ที่สำคัญคือเราสามารถเข้าไปใกล้ชิดกับสัตว์ต่างๆ ได้อย่างค่อนข้างเต็มที่

ซ้าย : กลัวกวางแต่อยากถ่าย, ขวา : หม่ำกันเพลิน


กลมกลืนกับธรรมชาติ (ตรงไหนฟระ???)


ซ้าย : ตูดฮิปโป (ตัวมันใหญ่มากกกกกกกกก), ขวา : เสือแช่น้ำ


ยีราฟคอยาวเชียว


ซ้าย : เดาออกไหมครับว่าที่อยู่ข้างหลังน่ะตัวอะไร, ขวา : ส่วนตัวนี้ "ช้าง" แน่นอน


เสียดายนิดหน่อยที่ตอนที่เราไปนั้นกรงนกขนาดยักษ์ที่สามารถเดินเข้าไปชมได้กำลังปิดทำการปรับปรุงอยู่ และก็มีฝนตกปรอยๆ ลงมานิดหน่อย ตอนท้ายๆ เลยไม่ค่อยได้เดินเที่ยวเท่าไหร่เพราะกลัวเป็นหวัด แต่ก็ยังถือว่าสนุกมาก ชมวิวกันเพลิดเพลินจนลืมเวลา เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กๆ อีกครั้ง

ขากลับใช้เส้นทางที่ผ่านอ่างเก็บน้ำบางพระ ซึ่งสวยโรแมนติกมากๆ (อาจจะสวยแค่ประมาณเกือบๆ ครึ่งทาง แต่ก็สวยมากๆ) ราวกับว่าหลงอยู่ในความฝันอย่างไรอย่างนั้น เสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้ถ่ายรูปมา แต่พอมาถึงริมอ่างเก็บน้ำบางพระแล้วเห็นอากาศเย็นสบายดี เลยลงมาสูดอากาศและแอบถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันหน่อย

ซ้าย : อากาศเย็นสบายดีจริงๆ, ขวา : ทำไมต้องเก๊กหน้าอย่างนั้นด้วยฟระ


ขากลับเริ่มหิว เลยแวะไปหาอะไรกินที่เซ็นทรัลชลบุรีก่อนกลับบ้าน เดินวนไปวนมาไม่รู้จะกินอะไรดีเหมือนกัน สุดท้ายเห็น A&W ...เออ ไม่ได้กินตั้งนานแล้วนี่หว่า งั้นกินที่นี่ก็แล้วกัน ...อร่อยนะครับขอบอก


จบกันห้วนๆ แบบนี้เลยครับ

ถึงคุณ (no.4)

ถึงจะเต็มไปด้วยความรู้สึกอาลัยอาวรณ์อย่างมากมาย แต่ถึงวันนี้ เรารู้สึกดีใจและโล่งใจจริงๆ ที่ได้ลาออกจากบริษัทมา การได้ทำงานร่วมกับคุณในเดือนกันยายนที่ผ่านมาทำให้เราเกือบเป็นบ้า เหตุผลและความมั่นคงใดๆ ที่เราเคยมีพลอยละลายหายไปในพริบตา จนบางครั้งเราเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าความรู้สึกที่เรามีต่อคุณนั้นเรียกว่าความสุขหรือความทุกข์กันแน่ แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เรายอมรับอย่างไม่อายคุณเลยว่า เราหลงคุณดั่งมดหลงน้ำตาล ...จริงๆ

Sep 14, 2009

คุณจำได้ไหม วันนี้เป็นวันแรกที่เราสอนคุณทำพุดดิ้ง ซึ่งปกติแล้วเราต้องทำพุดดิ้งคนเดียวทุกวันจันทร์ อาจจะมีน้องอีกคนมาช่วยทำบ้างเป็นครั้งคราว แต่ส่วนใหญ่เราก็ต้องรับผิดชอบหน้าที่นี้คนเดียวอยู่ดี แต่พอมีคุณมาอยู่ด้วย เรารู้สึกดีใจที่จะมีคนมาช่วย โดยเฉพาะเมื่อคนๆ นั้นเป็นคุณ เราอยากจะสอนคุณและอยากเห็นคุณทำพุดดิ้งเป็น เราจึงตั้งใจทำหน้าที่ครูให้ดีที่สุด เรารู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้สอนงานคุณ และคุณก็เป็นนักเรียนที่ดีมากทีเดียวสำหรับเรา

คุณช่วยเราเตรียมส่วนผสมและดำเนินตามขั้นตอนต่างๆ จนได้เนื้อพุดดิ้งก่อนที่จะพร้อมเทใส่ถ้วยแช่เย็น แต่การทำงานต่างๆ มักมีอุปสรรคเสมอ ถ้วยที่จะใส่พุดดิ้งดันเกิดหมดขึ้นมา เราจึงพาคุณไปห้องสต๊อก ไปหาถ้วยที่มีสติ๊กเกอร์ของบริษัทติดไว้แล้ว แต่ปรากฏว่าหายังไงก็หาไม่เจอ สุดท้ายต้องไปถามเจ้านายว่าถ้วยเปล่าๆ ที่มีอยู่ต้องนำไปติดสติ๊กเกอร์และเครื่องหมาย อย. ยังไง ตอนที่คุณกำลังจะเข้าไปหาเจ้านาย เราเห็นหลังคุณชุ่มไปด้วยเหงื่อราวกับเพิ่งไปเล่นน้ำสงกรานต์มา ถ้าทำได้ เราอยากหยิบผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงข้างขวาไปซับเหงื่อบนหลังคุณจริงๆ

อย่างไรก็ดี หลังจากที่คุณเข้าไปถามเจ้านายเรื่องถ้วยใส่พุดดิ้งแล้ว ดูเหมือนว่าคุณจะมีธุระคุยกับเจ้านายต่ออีกหลายเรื่อง เราเลยหลบออกมาทำน้ำเชื่อมราดพุดดิ้งอยู่เงียบๆ คนเดียวข้างนอก รอว่าเมื่อไหร่คุณจะคุยกับเจ้านายเสร็จ เราจะได้สอนคุณทำน้ำเชื่อมราดพุดดิ้งต่อ แต่คุณหายไปนานมาก จนเราทำน้ำเชื่อมคาราเมลกับถั่วแดงเสร็จหมดแล้ว แค่รอให้มันเย็นแล้วเทใส่ถ้วยเท่านั้น เราชะโงกหน้าเข้าไปดูในออฟฟิต เห็นคุณนั่งกำลังทำอะไรอยู่ที่โต๊ะ คิดว่ากำลังยุ่งอยู่ เลยไม่อยากเข้าไปกวนคุณ จัดแจงเทน้ำเชื่อมใส่ถ้วย จนเสร็จเรียบร้อยพอดีคุณก็วิ่งมาหาเราบอกว่าเจ้านายต้องการพบ ที่แท้ก็เรื่องลาออกนั่นเอง เราแจ้งเจ้านายเป็นครั้งสุดท้ายว่าเราได้ตัดสินใจแล้วว่าจะขอลาออกจริงๆ เจ้านายอนุญาตและบอกให้เราเขียนใบลาออกได้เลย คุณรู้ไหมว่าระหว่างที่เรานั่งเขียนใบลาออกข้างๆ คุณนั้น เราอยากได้ยินคำพูดของคุณต้านทานเราไว้ แต่มันก็ไม่ได้หลุดออกมาจากปากของคุณเลยแม้แต่คำเดียว (ถึงวันนี้ เราต้องขอบคุณคุณจริงๆ ที่คุณไม่ได้พูดมันออกมา)

หลังเลิกงาน ในขณะที่คุณกำลังเดินไปเอารถ เราตัดสินใจอยู่ช่วยงานเจ้านายต่ออีกพักนึงโดยไม่รู้ว่าคุณกำลังรอเราอยู่ เรานึกว่าคุณขับรถกลับบ้านไปแล้ว แต่สุดท้ายคุณก็เดินกลับเข้ามาถามเราว่าจะให้ไปส่งที่หน้าปากซอยไหม "อยากสิ" ใจเราตอบ แต่ดูท่าทางคุณกำลังรีบ เราเลยบอกให้คุณกลับไปก่อนได้เลย ไม่ต้องรอเรา แต่ถึงวันนั้นคุณจะรีบกลับไปจริงๆ เราก็ยังนึกขอบคุณคุณที่อุตส่าห์มีแก่ใจนึกถึงเรา ถ้าเป็นไปได้, ไม่รู้จะขอมากไปไหม, แต่เราอยากกลับบ้านพร้อมกับคุณทุกวัน...จริงๆ

Sep 15, 2009

คุณรู้ไหม เรารอคอยให้ถึงวันนี้มา 2 อาทิตย์เต็มๆ เพราะตามตารางงานของคุณนั้น คุณต้องไปดูงานที่ศรีราชาวันนี้ และเราก็มีเวรต้องไปศรีราชาวันนี้พอดี ซึ่งนั่นหมายความว่าเราจะได้ไปศรีราชากับคุณ และก็อย่างที่คุณรู้...รถขนส่งของบริษัทมันนั่งได้แค่ 2 คนเท่านั้นเอง มีพี่คนขับรถคนนึง และเราอีกคนนึง แค่นี้ก็เต็มแล้ว ถ้าคุณจะไปศรีราชา คุณต้องขับรถไปเองอีกคันนึง แต่อย่างที่คุณบอกเมื่อวันก่อนว่าถ้าคุณต้องไปศรีราชา คุณจะให้เรานั่งรถของคุณไปด้วยกัน คุณรู้ไหมว่าเราโคตรดีใจเลยที่ได้ยินคำนั้น และเราก็ตื่นเต้นมากที่วันนี้มาถึงจริงๆ

เรามาถึงบริษัทแต่เช้า เตรียมตัวมาอย่างดี แม้แต่ตอนจัดของให้ลูกค้าศรีราชาตอนเช้า เราก็พยายามไม่ให้มีข้อผิดพลาดใดๆ ทั้งสิ้น เราดีใจที่เช้านี้มีคุณมาช่วยทำงานอยู่ข้างๆ รอเวลาว่าเมื่อไหร่จะ 9 โมงสักทีจะได้ออกไปศรีราชากับคุณ จนกระทั่งเวลานั้นกำลังใกล้มาถึง คุณโทรแจ้งเจ้านายอีกรอบว่าวันนี้จะออกไปศรีราชา แต่ก็เหมือนโชคชะตาฟ้าไม่เป็นใจ อยู่ดีๆ เจ้านายก็เกิดเปลี่ยนใจไม่ให้คุณไปศรีราชาวันนี้ เขาจะให้คุณอยู่ออฟฟิตแทน พอเราเดินออกมาจากห้องน้ำกำลังเตรียมตัวจะขึ้นรถ คุณก็บอกข่าวร้ายนี้แก่เรา คุณรู้ไหมเราช็อกไปเลย "อะไรวะ" เราคิดในใจ แต่กล้ามเนื้อบนใบหน้าเราก็ฝืนยิ้มให้คุณไปอย่างนั้น คุณยิ้มให้เราแล้วคุณก็เดินจากไป เราเดินไปขึ้นรถเงียบๆ และหลังจากที่รถออกจากบริษัทไปแล้วเราก็แทบไม่มีอารมณ์จะคิดหรือทำอะไรได้ทั้งสิ้น ในใจยังคงคิดถึงคุณ พร้อมๆ กับนั่งสะกดอารมณ์ขุ่นมัวมาตลอดทาง ยังดีที่มีพี่คนขับรถอีกคนที่ช่วยคุยแก้เซ็งได้บ้าง ไม่งั้นเราคงรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ เพลงจาก "รักแห่งสยาม" บอกไว้ว่า "ตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง" แต่เพลงนี้อาจจะลืมบอกความจริงไปอีกอย่างหนึ่งว่า "เมื่อคุณมีความหวัง ความผิดหวังก็จะมาจอดรออยู่ตรงหน้าคุณทันที"

วันนี้กว่าจะออกจากศรีราชาก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงกว่าแล้ว กว่าจะกลับไปถึงออฟฟิตก็คงจะ 5 โมงแล้วแน่ๆ เราเลยโทรไปหาเจ้านายบอกว่าจะขอกลับบ้านก่อนได้ไหม แต่เจ้านายไม่อนุญาต เราเลยได้กลับมาเจอหน้าคุณที่ออฟฟิตอีกครั้งตอนเย็น ความจริงมันก็รู้สึกแย่น่ะนะที่อีกเดี๋ยวเดียวเราก็ต้องนั่งรถกลับไปชลบุรีอีกแล้ว (บางทีเราก็นั่งถามตัวเองเหมือนกันว่าบ้าหรือเปล่าที่วันอังคารต้องนั่งรถไปกลับกรุงเทพฯ - ชลบุรี ตั้ง 2 รอบ) แต่พอได้เห็นหน้าคุณ เราก็คลายความรู้สึกเหล่านั้นลงไปได้บ้าง

คุณจำได้ไหมว่าเย็นนั้นคุณถามเราว่าวันสุดท้ายที่ทำงานอยากกินอะไร...คุณจะพาเพื่อนๆ ที่ทำงานไปเลี้ยงส่งเรา เราตอบคุณไปว่ากินที่ไหนก็ได้ ขอแค่มีทุกคนไปด้วยกันก็พอ คุณทำหน้าทะเล้นทำนองอยากจะอ้วกในสิ่งที่เราพูดออกมา เราหัวเราะ คุณก็หัวเราะ คุณอาจจะคิดว่าเราพูดเล่นลิ้นไปอย่างนั้น แต่เราอยากจะรู้เหลือเกินว่าถ้าเราตอบคุณไปตามที่ใจเราอยากจะตอบจริงๆ ว่า "ไปกินที่ไหนก็ได้ ขอแค่มีคุณไปก็พอ" แล้วคุณจะทำหน้าอย่างไร?

'zac efron' covers 'nylon guys' november 2009

ZAC ATTACK
NYLON Guys takes on the enigma that is Zac Efron.
by LUKE CRISELL

Is Zac Efron the next king of the silver screen? It may be too soon to tell, but the actor—who turns 22 next Sunday—is certainly making good start. This month sees the release of the Richard Linklater-directed Me and Orson Welles, in which Efron plays an aspiring thespian who by a series of fortunate events is thrown into the iconic director’s infamous production of Julius Caesar, which was the first Shakespeare play ever staged on Broadway. NYLON Guys went sailing with Efron in Vancouver to talk about his transition from Disney pin-up to serious actor.

On Me and Orson Welles. "It’s the first time I’ve ever watched a movie [that I’m in] and in the end I’m like, ‘OK! I didn’t check my watch once!’"

On growing up musically inclined. "I was constantly singing. I would hear things on the radio and just be able to spit them out instantly, with perfect memorization and tone. It wasn’t like I took pride in it; there was no effort. My parents were like ‘Shut up. Please stop singing. It’s annoying.’"

On whether celebrity albums are necessary. "If anyone asked themselves that, then we wouldn’t have the crap we are listening to today. If your heart’s not in it, don’t do it. And don’t do it for money. That’s my philosophy."

On Disney fame. "I try not to look at all of it. You can’t enjoy or celebrate it; it’s not a real thing. The face on the lunchbox and shit—you can’t share that with your friends."

your comments

หนัง

ฉันก้อใช้ Aloedent เหมือนกันค่ะ ใช้ดีมาก

----Aloedent กลายเป็นหนึ่งใน Holy Grail Products ของผมไปแล้วครับ : )

คนเหงาๆ คนหนึ่ง

วันหนึ่งของชีวิตวุ่นวายดีนะ ผ่านมาโดยบังเอิญ ขอให้สนุกกับชีวิตนะ

----จังหวะชีวิตบางทีก็เป็นเรื่องแปลก ...ขอบคุณความบังเอิญที่ทำให้เราได้พบกันครับ

Riverdale

ทำไงดี อยากเห็นหน้า "คุณ" คนนี้จัง :)

----เอาไงดี ...จะให้ดูดีไหมน๊า ...ฮ่าๆๆๆๆ

noinong

"คุณ" คนนั้นทำให้เธอหวั่นไหวได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

----อย่าบอกนะว่า คุณ noinong ไม่เคยหวั่นไหวเพราะความรัก ...โฮะๆๆๆๆ

celinejulie

หัวใจเธอช่างหวามไหว

----เหมือนเปลวไฟยามต้องลม ...เลยล่ะครับ

Now you find someone you love. I envy you a lot. :-) I love this song, but I didn't know that it is a soundtrack. I didn't know about this film before.

----ตอนขึ้นต้นที่ร้องว่า "Please, don't let this feeling end" ...แค่นี้ผมก็ระทวยแล้วล่ะครับ ...ปล. ดีใจครับที่ พี่ celinejulie ชอบเพลงนี้ : )

a trip to vietnam (aug 10-14, 2005)